Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2019/4178 · K. 2020/2733

13. Hukuk Dairesi         2019/4178 E.  ,  2020/2733 K. "İçtihat Metni" .. vekili avukat ... ile ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Kocaeli 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 16/04/2019 tarih ve 2018/167-2019/187 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, davalının 4739 ada 1 nolu parselde inşaa ettiği "Derince ... evleri" projesinden B-8 blok 9 nolu daireyi satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, konutun 2013 tarihinde de teslim edildiğini, dairesinde ve blok ile siteye ait ortak alanlarda pek çok ayıplı ve kusurlu imalatlar ile eksikliklerin bulunduğunu, bu hususun yönetim tarafından yaptırılan 2013/39 D.iş sayılı dosyası ile tesbit edildiğini, gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksikliklerin davalıya bildirildiğini ileri sürerek; eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan maddi zararından fazla hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla birlikte talep sonucunu 3.365,60 TL’ye yükseltmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davanın 1.925,97 TL yönünden kısmen kabulüne, bu bedelden 500,00 TL'nin dava tarihinden, 1.425,97 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davada, kabul ve reddedilen miktarlar, karar tarihi (16.4.2019) itibariyle ayrı ayrı 3.200,00 TL'yi geçmediğinden HUMK'nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin tarafların temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı ve davalının temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE, peşin alınan 44,40 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.