Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2019/4252 · K. 2020/3782

17. Hukuk Dairesi         2019/4252 E.  ,  2020/3782 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 12.06.2019 Çarşamba günü davacılar vekili Av. ... geldi. Davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahkemesine iade edilen dosya eksiklik tamamlanıp tekrar gelmekle, incelendi, gereği düşünüldü. -K A R A R- Davacılar vekili; davalı ... nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, davalı ...’ın maliki olduğu, diğer davalı ...’ın sevk ve idaresindeki aracın, şerit tecavüzü yaparak, müvekkillerinin ortak murisi ...’in sevk ve idaresindeki kamyonetle çarpışması neticesinde 02/06/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, müvekkili ...'in eşi diğer müvekkillerinin babası olan ...'in vefat ettiğini, müvekkillerinin mütevefanın desteğinden yoksun kaldığını, müteveffanın eşi ve çocuklarının bu elim ölüm nedeni ile büyük bir üzüntü ve elem duyduğunu beyanla fazlaya dair haklarını saklı tutarak, müvekkilleri için şimdilik 5.000,00 TL maddi 75.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir. Davalılar ... ve ... vekili; kazanın meydana gelmesinde sollama kurallarına uymayan mütevefanın tam kusurlu olduğunu, vefat ile trafik kazası arasında illiyet bağı bulunmadığını, müteveffanın kalp damar hastalığı sebebiyle vefat ettiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir. Davalı ...Ş. vekili; davacılar tarafından müvekkili şirkete tazminat ödemesi için başvuruda bulunulduğunu, başvurunun vefat ile trafik kazası arasında illiyet bağı olmadığından reddedildiğini, müteveffanın kalp damar hastalığı nedeniyle vefat ettiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, ceza mahkemesinin fiile ilişkin yapmış olduğu tespitlerin hukuk mahkemesinde kesin delil teşkil ettiği ve mahkeme dosyasını bağladığı, davaya konu ölüm olayı ile meydana gelen kazanın illiyet bağının bulunmadığı noktasında ceza mahkemesinde yapılan tespitin mahkeme dosyasında kesin delil niteliği taşıdığı, davalı ...'nin eylemi ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulamaması, ölüm öncesinde haksız eylem niteliği taşıyacak bir yaralama eyleminin bulunmaması dikkate alınarak; davalıların tazminat sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm; davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, her ne kadar davalı ...'nin eylemi ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulamaması, ölüm öncesinde haksız eylem niteliği taşıyacak bir yaralama eyleminin bulunmaması dikkate alınarak; davalıların tazminat sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir. Somut olayda, Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/283 Esas 2014/48 Karar sayılı dosyasında alınan, İzmir Adli Tıp Grup başkanlığı tarafından düzenlenen 15/07/2013 tarihli otopsi raporunda, ölende herhangi bir darp ve cebir izi, ateşli silah, kesici delici alet yarası tespit edilemediği, kişinin ölümünün kalp damar hastalığı sonucu meydana gelmiş olduğunun belirtildiği; kaza ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 18/09/2013 tarihli raporda, kişinin ölümünün maruz kaldığı trafik kazası olayının efor ve stresini tetiklediği ani kardiyak ölüm olduğunun belirtildiği; ceza mahkemesince her ne kadar sanık hakkında taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın eylemi ile müteveffanın ölümü arasında herhangi nedensellik bağı bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın unsurları oluşmayan suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 02/11/2015 tarihli ve 2015/982 Esas, 2015/16420 sayılı kararı ile; 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 18/09/2013 tarihli raporda, kişinin ölümü maruz kaldığı trafik kazası olayının efor ve stresini tetiklediği ani kardiyak ölüm olduğunun belirtildiği; olay ile ölüm arasında illiyet bağının kabulü gerekeceği, ancak olayın meydana gelmesinde sanığın taksirinin bulunmadığı, ölendeki kalp damar hastalığının, sanık tarafından bilinmesini beklemek hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi, sanık bu rahatsızlığı bilmiş olsa da varılan sonucun değişmeyeceği gerekçesi ile sonuç değişmeyeceğinden sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2 (c) maddesi gereğince beraatine karar verilmiş ve ceza mahkemesi kararı bu şekilde kesinleşmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi) gereğince; hukuk hakimi, ceza mahkemesince belirlenmiş ve kesinleşmiş olan maddi olgu ile bağlı ise de; kusurun bulunup bulunmadığı ve oranına ilişkin ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmadığı gibi, kusura ilişkin saptamaya dayanan beraat kararı ile de bağlı değildir. Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen, ceza mahkemesi kararında; 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 18/09/2013 tarihli raporuna göre, kişinin ölümü maruz kaldığı trafik kazası olayının efor ve stresini tetiklediği ani kardiyak ölüm olduğunun belirtildiği; Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin kararında olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu kabul edilmiş olduğuna göre, hukuk mahkemesince, müteveffa destek ...’in meydana gelen kaza nedeniyle vefat ettiği kabul edilerek, işin esasına girerek karar vermesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.