Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/4255 · K. 2021/2136

12. Ceza Dairesi         2019/4255 E.  ,  2021/2136 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 22/6, 62, 53/1-a-b-c-d-e. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın fazla olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dosya kapsamına göre, ölen ...’in evinin önünde taksiden indiği, hemen öncesinde evin karşısına yanaşarak yol kenarında çalışır vaziyette bekleme yapmakta olan koyu renkli aracı görerek, bu araca doğru gittiği, araç sürücüsünün ...’in kendisine yaklaşması üzerine geri manevra yaparak bulunduğu sokaktan çıkmak istediği, ...’in de koşarak onu takip ettiği, bağrışma sesleri üzerine ...’in oğlu olan sanığın aynı sokakta bulunan kayın validesine ait evden çıkarak babasının gittiği istikamete doğru baktığı, olay günü daha erken saatlerde babasının evindeki mutfak çekmecesinden almış olduğu babasına ait kuru sıkıdan bozma 9 mm çaplı ruhsatsız tabancayı belinden çıkarıp havaya bir el ateş ettiği, sonra çıktığı binanın kapı boşluğuna geri döndüğü, ardından tekrar sokağa çıkarak bu defa iki el daha havaya ateş edip yine kapıya geri döndüğü, babası ...’in biraz sonra geri dönerek sanığa doğru yürümeye başladığı, bu sırada sanığın silahı babası ...’e doğrultarak ateş ettiği, ...’in merminin sağ gözüne isabet etmesi üzerine öne doğru yere düştüğü, hastaneye kaldırılarak tedavi altına alındığı, ancak meydana gelen ateşli silah yaralanması sonucu ertesi gün hayatını kaybettiği olayda, olaya ilişkin mobese kamerası görüntüleri ve 31/12/2014 tarihli bilirkişi raporundaki sanığın ateş ettiği yer ile ölenin bulunduğu yer arasının koşar şekilde on dört adımla gidilebildiğine ilişkin tespit de dikkate alındığında, sanığın babası olan ölene hedef gözeterek ateş ettiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK’nın 82/1-d. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK’nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; 1-Sanık hakkında TCK'nın 85/1, 22/3. maddeleri uyarınca belirlenen 6 yıl hapis cezasında, TCK'nın 22/6. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 4 yıl hapis cezasına, yine bu cezadan da TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.