Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/4389 · K. 2019/6813

17. Ceza Dairesi         2019/4389 E.  ,  2019/6813 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik ve lehe olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerinin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-17/03/2015 tarihli duruşmada müşteki ...’ın toplam 23,00 TL zararının olduğunu beyan ettiği, diğer müşteki Doğan Can’ın da toplam 100,00 TL zararının olduğunu beyan ettiği, mahkemenin suça sürüklenen çocuklara her iki müştekinin toplam zararı olan 123,00 TL’yi ödemeleri için bir sonraki celseye kadar süre verdiği, suça sürüklenen çocuk ... tarafından celse arasında 21/04/2015 tarihinde mahkemeler veznesine 61,50 TL ödeme yapıldığı, müştekiden suça sürüklenen çocuk ... hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre TCK’nun 168/2-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi yerine müştekinin rızası sorulmadan yazılı şekilde indirim yapılması, 2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, 51.maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olaylarda ise; suça sürüklenen çocukların müşteki ...’ın iş yerinden 5,00 TL bozuk para ile iki çuval odun ile diğer müşteki ...’ın iş yerinden ise 3,00 TL bozuk para çaldıkları olaylarda, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçların işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin miktar olarak az olması nedeniyle her iki suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule ve uygulamaya göre de; 3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekilere yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK’nun 142/2-h, 143/1, 31/2 maddelerine göre belirlenen 2 kez 4 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 kez 3 yıl 9 ay yerine hatalı olarak 2 kez 3 yıl 11 ay hapis cezası olarak belirlenmesi sureti ile fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafileri ile o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.