Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2019/4441 · K. 2021/10955

7. Ceza Dairesi         2019/4441 E.  ,  2021/10955 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, Sanık ... hakkında hükümlülük Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I-Katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'nın suçta kullanılan nakil vasıtası hakkındaki iade kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün araç müsaderesiyle ilgili kısmının ONANMASINA, II-Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Tüm dosya kapsamına göre, devriye görevi esnasında, kara yolunun kenarında beklemekteyken sanık ...'nın sürücü koltuğunda, sanık ...'nin yolcu koltuğunda oturduğu suça konu araçta önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın arka koltuğunda görünür vaziyette kaçak sigaralar görülmüş olup aracın arka koltuğundan ve bagaj kısmından toplam 329 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; her ne kadar sanık ... aşamalardaki savunmalarında, olay günü Mersin iline gitmek için sanık ...'nın aracına bindiğini ve kaçak sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan etmiş ise de, yakalanan kaçak eşyanın miktarı, sigaraların bir kısmının arka koltuk üzerinde görünür halde bulunması karşısında, diğer sanık ... ile eylem birliği içerisinde müsnet suçu işlediğinin kabulü ile mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmalara itibar edilmek suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, III-Katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'nın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; 1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 2- Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62/2 .maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, 3- 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.