Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/4611 · K. 2020/1270

12. Ceza Dairesi         2019/4611 E.  ,  2020/1270 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre; katılanın idaresindeki motosikletle yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, aydınlatmalı yolda, saat 22:45 sıralarında seyir halindeyken dört yönlü kavşağa geldiğinde, kendisine yeşil ışık yanarken geçiş yaptığını, seyir istikametine göre yolun solundan gelmekte olan rengini bilmediği, plakasını olaydan sonra tespit ettiği, doblo tipi bir aracın aniden yola çıkmasıyla aracın arka kısmına çarptığını beyan ederek şikayetçi olduğu ve katılanın bildirdiği plaka üzerinden sanığın tespit edildiği olayda; dosya kapsamında yer alan belgeler göz önüne alındığında sanığın adına kayıtlı bulunan aracın açık kasa kamyonet olduğu, sanığın aracında tespit edilen hasarın olayın oluşuyla ilgisi olmadığı, katılanın kazaya karışan aracın plakasını olaydan sonra nasıl tespit ettiğine ilişkin bir beyanının bulunmadığı anlaşıldığından; mahkemenin sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin takdirinde isabetsizlik görülmemekle, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Mahkemece; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği halde, uygulama maddesi belirtilmeden beraat kararı verilmesi; Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasına “CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.