Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/4617 · K. 2020/2787

11. Hukuk Dairesi         2019/4617 E.  ,  2020/2787 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22.02.2018 tarih ve 2016/529-2018/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü: Davacı vekili, davalılardan ...'nun davacı bankadan asıl borçlu sıfatı ile 27/01/2006 tarihli kredi sözleşmesine istinaden 41.000,00 TL kredi kullandığını, kredi sözleşmesinde ...'nun asıl borçlu, ... ve Laloğlu Otomotiv A.Ş'nin kefil sıfatı ile imzaları bulunduğunu, borcun zamanında ödenmemesi nedeniyle noter kanalıyla tüm borçlulara muacceliyet ihtarnamesi gönderildiğini ancak borcun ödenmediğini, asıl borçlunun diğer borçlular ile birlikte kısmi ödeme yaptığını, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL alacağın kredinin kullandırıldığı tarihten itibaren tahsil edilinceye kadar cari ticari kredi faiz oranları üzerinden işleyecek faiz ve BSMV ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 25/06/2013 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini 72.710,93 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı ..., davaya konu kredi sözleşmesinde ...'ya kefil olarak gözüktüğünü ancak gerçekte ...'nun kendisine kefil olduğunu ve bu kefalete ilişkin borcun tamamını ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... , kredi için davacı bankaya müracaat ettiklerinde vergi mükellefi olmadığı için kefilliğinin kabul edilmediğini, sonrasında Erzurum'da başka bir yerden çıkarılan ikamet örneği ile kendisinin krediye kefil yapıldığını, Laloğlu Otomotiv A.Ş yetkilileri tarafından kendisi üzerine sahte vergi levhası çıkarıldığını ve bir adet aracın üzerine kaydedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı banka tarafından 41.000,00 TL kredi kullandırıldığı, kredi sözleşmesinde ...'nun asıl borçlu, ... ve Laloğlu Otomotiv A.Ş'nin kefil sıfatı ile imzaları bulunduğu, davacı tarafından borcun ödenmemesi nedeniyle noter kanalıyla tüm borçlulara muacceliyet ihtarnamesi gönderildiği ancak borcun buna rağmen ödenmediği, genel ticari kredi sözleşmesindeki imzaların davalıların el ürünü olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 72.710,93 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.725,16 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.