Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2019/4651 · K. 2019/8947

14. Hukuk Dairesi         2019/4651 E.  ,  2019/8947 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17/12/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Davacılar vekili, ... İli, ... İlçesi, 9323 ada 2 parsel sayılı 300 metrekare yüzölçümündeki taşınmazda 2 katlı ve 5 katlı olmak üzere 2 adet bina bulunduğunu, 2 katlı binanın davacılar ile davalılardan ...'a ait olduğunu, 5 katlı binanın ise davalı ... dışındaki davalılara ait olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir. Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazdaki 2 katlı bina oturulamaz durumda iken müvekkili tarafından önemli bir meblağ harcanarak bugünkü durumuna getirildiğini, ortaklığın satış suretiyle giderilmesi halinde tadilat bedelinin davalı ...'a ödenmesi gerektiğini belirtmiştir. Bir kısım davalılar vekili, dava konusu taşınmazdaki 2 katlı evin davacılar ile davalılardan ...'a ait olduğunu, 5 katlı binanın ise müvekkilleri ile davalı ... dışındaki diğer davalılara ait olduğunu, ifrazın mümkün olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazda ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini istemiştir. Bir kısım davalılar vekili ise, dava konusu taşınmazda 7 ve 9 numaralı binalar bulunduğunu, 7 numaralı binada her bağımsız bölümün ayrı bir maliki bulunduğunu, 7 numaralı binada davacılar ile davalılardan ...'ın hakkı bulunmadığını, kat mülkiyeti kurulmak suretiyle ortaklığın giderilmesini, dava konusu taşınmazdaki intifa hakkı sahibinin payının hesaplanması gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Ortaklığının giderilmesi istenen taşınmaz üzerinde intifa hakkı var ise bu hak sahibinin davaya dahil edilmesi zorunludur. Satış suretiyle ortaklığın giderilmesi istenen taşınmaz üzerinde 4721 sayılı TMK'nin yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden önce kurulmuş bir intifa hakkı varsa taşınmazın 14.03.1960 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca intifa hakkı ile yükümlü olarak satılması gerekir. İntifa hakkı sahibi yalnız başına bu hakkının paraya çevrilmesini, taşınmazın intifasız satışını isterse diğer paydaşların muvafakati aranmaksızın taşınmazın intifasız satışına karar verilmelidir. İntifa hakkı 01.01.2002 tarihinden sonra kurulmuş ise, 4721 sayılı TMK'nin 700. maddesi uyarınca "Bir paydaşın kendi payı üzerinde intifa hakkı kurması halinde, diğer paydaşlardan biri intifa hakkının kurulduğunun kendisine tebliğinden başlayarak üç ay içinde paylaşma isteminde bulunursa; satış yoluyla paylaşmada intifa hakkı, buna ilişkin paya düşecek bedel üzerinde devam eder." 6100 sayılı HMK’nin “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur. Aynı yasanın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. “Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. 10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür. Somut uyuşmazlıkta, dava konusu taşınmazda davalılardan ... ve ...'ın payı üzerinde davalı ... lehine 10.10.2005 tesis tarihli intifa hakkı bulunmaktadır. Mahkemece 02.02.2016 tarihinde tefhim edilen kısa kararda; taşınmaz üzerindeki davalı ...'a ait intifa hakkının intifalı paya düşecek bedel üzerinden devam edeceği belirtilmiş, kararın gerekçesinde aynı husus tekrar edilmiş, ancak hüküm fıkrasında yer verilmemiştir. Bu itibarla gerekçeli karar ile tefhim edilen kısa karar arasında ve gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki oluşmuştur. Ayrıca dava konusu 9323 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların maliklerine muhdesat değeri oranında satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmiş ise de bu miktarın hak sahiplerine hangi oranda dağıtılacağının açıkça belirtilmemesi hükmün infazında tereddütlere neden olacağından kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle; hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 23.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.