Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/4663 · K. 2020/667

12. Ceza Dairesi         2019/4663 E.  ,  2020/667 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü saat 11:45 sıralarında, meskun mahalde, iki yönlü, eğimli, parke kaplı yolda sanık idaresindeki kamyoneti ile seyir halinde iken olay mahalli olan kontrolsüz kavşağa geldiğinde direk karşı istikamete geçmek için geçiş önceliğine uymayarak kamyonetin sol ön far ve tampon kısımları ile seyir istikametine göre yolun solundan gelen sürücü belgesi bulunmayan katılan ... sevk ve idaresindeki motosikletin sağ yan kısmına çarpması neticesi ...‘ün basit tıbbi müdahale ile giderilemez, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına ağır 5. derece etkileyecek şekilde ve araçta yolcu olarak bulunan eşinin basit tıbbi müdehale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, sanığın asli kusurlu olarak iki kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre; sanığın motosiklet sürücüsünün asli kusurlu kabul edilmesi gerekirken kusursuz kabul edilmesinin yerinde olmadığına dair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.