Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/4721 · K. 2021/1959

12. Ceza Dairesi         2019/4721 E.  ,  2021/1959 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddelerine göre mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafiileri, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay tarihinde, kalıp işçisi ...'in sanıkların sorumlu olduğu inşaatın 7.katında çalıştığı sırada, 15,50 metre yüksekten zemine düşmesi sonucu vefat ettiği, 18.01.2015 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, inşaat alanında işçi güvenliği ile ilgili herhangi bir güvenlik önlemi olmadığının ve alınmadığının, ölenin düşmüş olduğu yerde herhangi bir koruyucu elbise ve kask olmadığının, sadece kalıp çakmak için kullanılan keser ve üzerinde takılı bulunan çivi kutusunun olduğunun ve aynı zamanda inşaatta çalışan diğer işçilerin de üzerilerinde iş güvenliği ile ilgili herhangi bir koruyucu elbisenin olmadığının tespit edildiği, 25.02.2015 tarihli otopsi raporunun sonuç kısmına göre, "...kişinin ölümünün, yüksekten düşme ile oluşabilir nitelikte genel beden travmasına bağlı, çok sayıda parçalı kot, sternum, boyun omuru, ekstrevite, pelvis kemik kırıkları ile birlikte, diyafragma yırtığı, iç organ ve büyük damar yırtılması ile gelişen iç kanama sonucu..." meydana gelmiş olduğunun tespit edildiği olayda; mahkemece, müteahhit ve inşaatın sorumlusu olan sanık ...'in tali kusurlu, şantiye şefi sanık ... ve inşaatın sorumlu müdürü sanık ...'in ise asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının yeterince değerlendirilmediğine, kusur tespitine, kararın maddi gerçeğe, hakkaniyete uygun olmadığına; sanık ...'in eksik incelemeye, kusuru bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın usule ve hakkaniyete aykırı olduğuna; sanık ... müdafinin eksik incelemeye, sanığın kusurunun bulunmadığına, tayin edilen ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın yasaya, usule ve hakkaniyete aykırı olduğuna; katılan vekilinin sanıklar hakkında verilen cezaların adalet ve hakkaniyete uygun olmadığına, sanıklara verilen cezaların az olup, hapis ile cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanıklar hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezalarının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ile adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddelerinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların, sarfına neden olduğu miktarda yargılama gideri yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (1-a), (1-b) ve (1-c) bentlerinde yer alan dördüncü paragrafların hükümden çıkarılarak yerine, "Sanık ...'a verilen hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sırasında duymuş olduğu pişmanlığa, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak adli para cezasının günlüğü takdiren 20,00 TL'den belirlenerek sanığın, 18.200,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA", "Sanık ...'e verilen hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sırasında duymuş olduğu pişmanlığa, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 705 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak adli para cezasının günlüğü takdiren 40,00 TL'den belirlenerek sanığın 28.200,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA", "Sanık ...'e verilen hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sırasında duymuş olduğu pişmanlığa, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak adli para cezasının günlüğü takdiren 20,00 TL'den belirlenerek sanığın 12.100,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibarelerin yazılması, hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafında yer alan "eşit olarak" ibaresinin, "sebebiyet verdikleri oranda" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.