Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2019/4733 · K. 2020/139

3. Hukuk Dairesi         2019/4733 E.  ,  2020/139 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini belirterek bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karar Dairemizin 26/12/2016 tarihli, 2016/10515 Esas ve 2016/16323 Karar sayılı ilamında "6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir." gerekçeleri belirtilmek suretiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hüküm davalı ve katılma yoluyla davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-) Davalının ıslah harcına yönelik temyiz itirazlarına gelince, Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle ıslah harcının davacı tarafa iadesine karar verilmesi gerekirken, mezkûr harcın davalı tarafa yükletilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2.maddesindeki "Alınması gerekli 35,90 TL harçtan peşin olarak alınan 1.7820,12 TL harcın mahsubu ile artan 1.7784,22 TL harcın karar kesinleştiğinde istemi halinde davacıya iadesine" ifadesinin, "Alınması gerekli 35,90 TL harcın, peşin alınan 27,70 TL ile ıslahta alınan 17.792,42 TL harçtan mahsubu ile artan 17.784,22 TL harcın karar kesinleştiğinde istemi halinde davacıya iadesine" şeklinde düzeltilmesine, yine hükmün 4. maddesindeki “Davacı tarafından yapılan 27,70 TL başvurma, 27,70 TL peşin, 17.792,42 TL ıslah, 66,00 TL müzekkere ve tebligat gideri, 1.050,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 18.963,82 TL yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ifadesinin; " “Davacı tarafından yapılan 27,70 TL başvurma, 27,70 TL peşin, 66,00 TL müzekkere ve tebligat gideri, 1.050,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 1.171,40 TL yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilmesine, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu davacı ve davalı için açık olmak üzere, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.