Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/4769 · K. 2020/3052

11. Hukuk Dairesi         2019/4769 E.  ,  2020/3052 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/07/2019 tarih ve 2017/1363-2019/1014 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı Banka vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 32.970 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacının bankada bulunan hesabını kontrol ettiğinde 29.02.2008 tarihinde 83.000,00 USD'nin davalı banka tarafından diğer davalı ...'a ödendiğini tespit ettiğini, oysa bu davalı için verilmiş bir para çekme talimatının bulunmadığını, talimatsız işlem yapan bankanın da zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 5.000,00 USD (8.288,00 TL)'nin ödeme tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, 20.12.2012 tarihli dilekçesi ile de davasını ıslah ederek fazlaya dair haklarının saklı tutulmasıyla 20.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Banka vekili, ödemenin davacının talimatına istinaden yapıldığını, bankanın kusurlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ..., parayı davacının talimatı ile çektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı bankanın mevduatı gerçek hak sahibine ödemekle mükellef olduğu, ıslak imzalı talimat belgesi ibraz edilemediğinden imza incelemesi yapılamadığı, bankanın mevduatı gerçek hak sahibine iade ettiğini kanıtlayamadığı, meydana gelen zarardan davalı bankanın asli kusurlu olduğu, diğer davalı ... davacının çalışanı olduğundan davacının da iyi adam çalıştırmama nedeniyle müterafik kusurlu kabul edilmesi gerektiği, zararda davacının %20, davalı bankanın ise %80 oranında kusurlu olduğu, davalı ... hakkında daha önce verilen karar temyiz edilmeden kesinleştiğinden bu davalı hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle, davalı ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı bankaya karşı açılan davanın kısmen kabulü ile 16.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 29/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı bankadan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı Banka vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 818,96 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Banka'dan alınmasına,22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.