Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/4775 · K. 2020/175

12. Ceza Dairesi         2019/4775 E.  ,  2020/175 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ise sanık hakkında teşdiden ceza verilmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak; 1-Sanığın meskun mahalde, 120 km hızla gittiğine ilişkin beyanı ve çarpışma sonrası 57 m kazıntı ve sürtünme izi bıraktığı dikkate alındığında, 50 km/saat hız sınırı uygulaması olan yolda, idaresindeki motosiklet ile kaza mahalli için belirlenen yasal hız sınırının iki katını aşacak bir hızla sevk ve idare ettiği dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde belirtilen bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, sevk ve idaresindeki motosiklet ile kaza yapan ve suç tarihi itibariyle geçerli A2 sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 3 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayısı ve uygulama maddeleri tam olarak gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması; Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.