Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/4780 · K. 2020/181

12. Ceza Dairesi         2019/4780 E.  ,  2020/181 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru hakkında lehe hükümler uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak; 1-Olay günü saat 17:15 sıralarında meskun mahalde, 6m genişliğe sahip, bölünmüş, düz eğimsiz, parke yolda; gündüz vakti, katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki elektrikli bisiklet ile bölünmüş yolda seyri sırasında geldiği olay yerinde ön ilerisinde yolun sağında park halinde bulunan bir aracın yanından geçebilmek için sola manevra yaptığı esnada aracının sol ayna ve yan kısmı ile arkasından kendisiyle aynı yönde seyir halinde bulunan sanık sürücü ... idaresindeki kamyonetin sağ ayna kısmı ile tali kusurlu olarak çarpışması neticesinde; iki kişinin taksirle yaralandığının anlaşıldığı olayda; hükmün gerekçesinde sanığın iki kişiyi taksirle yaraladığından söz edildiği halde, kısa kararda sanığın taksirle bir kişiyi yaraladığından söz edilerek çelişkiye yol açılması ile uygulama maddesinin hatalı şekilde TCK’nın 89/4. maddesi yerine TCK‘nın 89/1. maddesi olarak gösterilmesi, 2-Sanık hakkında belirlenen 5 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayısı ve uygulama maddeleri tam olarak gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması; 3-TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin hükümde hatalı olarak gösterilmesi; Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 07/01/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.