Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2019/490 · K. 2020/248

23. Hukuk Dairesi         2019/490 E.  ,  2020/248 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, müvekkili kurum ile davalı şirket arasında temizlik işleri hizmeti alımı sözleşmesi imzalandığını, yapılacak iş kapsamında davalı şirket bünyesinde çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle dava dışı işçi ... tarafından işçilik alacaklarının tahsili için açılan davada işçinin kıdem, ihbar ve yıllık izin ücreti alacakları için müvekkili ve davalı aleyhine müteselsil sorumluluk doğduğunu, mahkeme kararının icra takibine konulması üzerine müvekkili tarafından dosyaya 6.828,96 TL ödeme yapıldığını, sözleşmeye göre işçilerin her türlü hak ve alacaklarından davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek 6.828,96 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, yetki ve görev itirazında bulunarak, davacı kurumun hizmete ilişkin sözleşmedeki tüm şartları tek taraflı olarak düzenlediğini, sözleşmede müvekkiline sorumluluk yükleyen hükümlerin geçersiz sayılması gerektiğini, sözleşmenin 23. maddesinin atıf yaptığı şartnamenin 6. bölümünde işçilerin tazminat alacakları ile ilgili hiçbir düzenleme olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı işçinin 07.02.2006 – 20.02.2008 tarihleri arasında davalı şirket personeli olarak davacıya ait iş yerinde çalıştığı, taraflar arasındaki genel temizlik işi sözleşmesinin 23 ve 37'nci maddeleri ve genel şartnamenin 6'ncı bölümü TBK.'nın 168'inci maddesi ve Yargıtay İçtihatları gereğince işçinin tazminat ve diğer işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle 6.828,96 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.