Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2019/4984 · K. 2021/498

1. Hukuk Dairesi         2019/4984 E.  ,  2021/498 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 324, 913 ve 915 parsel sayılı taşınmazlarını ölünceye kadar bakma akdi ile 739 parsel sayılı taşınmazını da satış suretiyle davalı torunu Besim’e temlik ettiğini, işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını, temlik tarihlerinde davalının 20 yaşın altında olduğunu ve hiç bir geliri olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiştir. Davalı, 739 ve 915 sayılı parsel sayılı taşınmazları bedelini ödeyerek satış suretiyle edindiğini, köy yaşamı için 20 yaşında evlenmenin ve ev almanın çok doğal olduğunu, dava konusu taşınmazların dışında da taşınmazlar satın aldığını, küçük yaştan beri dedesi ve babası ile köy işlerinde çalıştığını, 324 ve 913 parsel sayılı taşınmazları da mirasbırakanın ölünceye kadar bakma akdi ile kendisine devrettiğini, mirasbırakana ölünceye kadar baktığını, tüm hastane işleriyle kendisinin ilgilendiğini, ivazlı akitlerin tenkisinin istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından istinaf talebinin kabulü ile hükmün kaldırılmasına, 324 ve 913 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine, 739 ve 915 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR- Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine. Bilindiği ve 6100 sayılı HMK’nin 297/2 maddesinde düzenlendiği üzere hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Somut olayda, hükmün kabule ilişkin kısmında davacının miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, davalı adına da tescil hükmü kurulmuş olması doğru değildir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 26.09.2019 tarih, 2019/1181 Esas ve 2019/1353 Karar sayılı hükmünün B bölümünün 1. bendinin 2. fıkrasının (739 parsel sayılı taşınmaza ilişkin) hükümden çıkarılarak yerine hükme B bölümünün 1. bendinin 2. fıkrası olarak “Tekirdağ İli Muratlı İlçesi Yurtbekler Mahallesi 739 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının ¼ payının iptali ile davacı ... adına tesciline,” cümlesinin yazılmasına, hükmün B bölümünün 1. bendinin 3. fıkrasının (915 parsel sayılı taşınmaza ilişkin) hükümden çıkarılarak yerine hükme B bölümünün 1. bendinin 3. fıkrası olarak “Tekirdağ İli Muratlı İlçesi Yurtbekler Mahallesi 915 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının ¼ payının iptali ile davacı ... adına tesciline,” cümlesinin yazılmasına, davacı vekilinin, davalı vekilinin temyizi ve resen yapılan inceleme sonucu hükmün bu şekliyle 6100 sayılı HMK’nin 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.