Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2019/5200 · K. 2021/22812

8. Ceza Dairesi         2019/5200 E.  ,  2021/22812 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs, silahla yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık hakkında, 15.07.2013 ve 24.07.2013 tarihlerinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suça teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Mahkemece kanıtlar değerlendirilip, gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet savcısının suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 2) Sanık hakkında, 25.07.2013 tarihinde gündüzleyin gerçekleştirdiği demir çubukla vurma eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Eylemlerin gerçekleştirildikleri tarihlerin açıkça belirtilerek hüküm kurulduğu ve mağdureye ait 25.07.2013 tarihli Adli Muayene Raporu'nda bel ve sırt bölgesinde ağrı olduğunun belirtildiği, bu sebeple mahkemenin de, kemik kırığının 25.07.2013 tarihli eylem nedeniyle gerçekleştiğinin kabulü hususunda isabetsizlik bulunmadığından, Tebliğnamedeki bozma isteyen (2aa) ve (2bb) nolu düşüncelere iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, Cumhuriyet Savcısının, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 3) Sanık hakkında, 15.07.2013 tarihi ile 25.07.2013 tarihinde akşamleyin gerçekleştirdiği elleriyle vurarak yaralama eylemi nedeniyle kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; a) Sanığın, 15.07.2013 tarihinde eşi ile tartıştıktan sonra onu darp ettiği, alınan geçici rapora göre, kafa travması olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığının tespit edildiği, kesin raporun ise, Beyin Cerrahi Uzmanı tarafından verilebileceğinin belirtilmesi karşısında, müştekinin yaralanmasının niteliği hakkında kati rapor alınarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de; Kemik kırığı oluşacak şekilde gerçekleşen yaralanmanın, 25.07.2013 tarihindeki eylem nedeniyle gerçekleştiği hususu kabul edilmesine rağmen, 15.07.2013 tarihinde gerçekleşen kasten yaralama suçundan, temel cezanın TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, b) Sanığın, 25.07.2013 tarihinde, gündüzleyin eşi olan müştekiyi demir çubukla darp ettikten sonra müştekinin evden çıkarak kayınpederinin evine gittiği, akşam olunca eve geri döndüğünde ise, müştekinin boğazını sıkmak ve elleriyle vurmak suretiyle müştekiyi darp ettiğinin anlaşılması karşısında, kemik kırığı oluşacak şekilde gerçekleşen yaralanmanın, sanığın 25.07.2013 tarihinde gündüzleyin gerçekleştirdiği eylem nedeniyle oluştuğunun kabulü karşısında, sanık hakkında, 25.07.2013 tarihindeki müştekinin boğazını sıkmak ve müştekiye elleriyle vurmak suretiyle kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükümde, TCK'nın 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.