Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/5287 · K. 2020/3763

12. Ceza Dairesi         2019/5287 E.  ,  2020/3763 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın idaresindeki ticari kamyon ile yük olduğu halde, meskun mahal, tek yönlü yolda, gündüz vakti seyir halinde iken, olay yeri ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kaza tespit tutanağındaki rapora ve sanığın ifadesine göre, freninin patlaması nedeni ile kırmızı ışıkta duramayarak, yeşil ışıkta kavşağa giren katılan idaresindeki otomobile çarptığı, bu otomobilin de kırmızı ışıkta beklemekte olan diğer üç otomobile çarptığı, dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi orta olacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık tam kusurlu olmakla birlikte maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini; Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.