Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2019/5312 · K. 2020/2287

10. Ceza Dairesi         2019/5312 E.  ,  2020/2287 K. "İçtihat Metni" Mahkeme : ADANA 20. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması nedeniyle mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Karar tarihinde Karaisalı K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün verildiği duruşmada bizzat veya SEGBİS ile hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmek suretiyle CMK’nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, 2) Kabule göre de; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 18/12/2014 tarihli çağrı yazısının, sanığın Adana Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda 16/07/2014 tarihli tebliğ-tebellüğ belgesinde tahliye olduktan sonraki adresi olarak bildirdiği “Saydam Cad. Beşocak Mah. No:68 Kat:3” adresi yerine, doğrudan MERNİS adresi olan "Beşocak Mah. Saydam Cad. No:83 İç Kapı No:1 Seyhan/Adana" adresinde Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin usulsüz olması karşısında; sanığın çağrıya uymadığının kabulü mümkün olmadığından, 28/03/2014 tarih, 2013/814 esas ve 2014/513 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.