Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/5624 · K. 2020/2518

12. Ceza Dairesi         2019/5624 E.  ,  2020/2518 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmediğine, sanığın asli kusurlu olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü, saat 21:30 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın olmadığı, 10 m genişliğinde, 2 şeritli, bölünmüş, düz, 3 m genişliğinde emniyet şeridinin bulunduğu, kaza noktasına 200 m uzaklıkta iki yönlü yol levhası olduğu,yol üzerinde sabitlenmiş dubaların olduğu, asfalt yolda ... sevk ve idaresindeki otomobili ile Çankırı istikametinden Ankara istikametine yol yapımı sebebiyle tek şeride düşürülüp dubalarla ayrılan yolun çalışmanın bitmesi ile çift şeritli olarak trafiğe açıldığı, ancak yol yapım çalışması nedeniyle çift yönlü yol ve azami hız limiti 50 km olan tabelanın çalışmanın bitmesine rağmen yoldan kaldırılmadığı, ...‘un yolun sağ şeridinde seyir halinde iken kaza mahallindeki kontrolsüz kavşağa geliğinde Selimiye Caddesine dönmek için sola doğru manevra yaptığı esnada otomobilinin sol ön yan tarafına aynı istikamette, yolun dubalarla ayrılmış sol şeridinde arkasında seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ ön ve yan tarafıyla çarpması ile 25 metre fren izi bırakarak durması sonucunda sanığın asli kusurlu olarak ... ve aracında yolcu olarak bulunan ...’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda; atılı taksirle yaralama suçunun TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olduğu aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkra kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, ...'un kaza sonrası kollukta 20/10/2013 tarihinde alınan beyanında kaza sebebiyle kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, her ne kadar sonradan sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağı gözetilerek; sanığın eyleminin katılan ...‘ın yaralanması nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, birden fazla kişinin yaralanmasını yaptırım altına alan TCK'nın 89/4. maddesinin uygulanması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.