Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/5640 · K. 2020/1927
12. Ceza Dairesi 2019/5640 E. , 2020/1927 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4,50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 25/08/2014 günü, 23:30 sıralarında, ... ile üvey kızı olan Marıa Bıgun'un sanığın genel müdür olarak yetkilisi olduğu Adem&Eva isimli otele bir hafta sürecek şekilde tatil yapmak amacıyla geldikleri, olay günü otelin içindeki Sunset barın yakınında bulunan havuz başında bir süre oturdukları, daha sonra yemek yemek amacıyla restauranta yöneldikleri esnada...nın üvey kızından fotoğrafını çekmesini istediği ve orada bulunan 37 cm yüksekliğinde mermerin üzerine çıkarak mermerin içindeki 90 cm yüksekliğineki süs bitkilerine yaslanarak poz verdiği, bu esnada dengesini kaybedip 8 metre yükseklikten beton zemine düşerek genel vücut travmasına bağlı göğüs, kalça, omur kırıklarıyla birlikte iç organ harabiyeti ve kanamasından öldüğü olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmediğine, sanığın olayda kusurunun olmadığına, beraat etmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla 30400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.