Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2019/572 · K. 2019/2451

10. Hukuk Dairesi         2019/572 E.  ,  2019/2451 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde bozma ilamına uyalarak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-5510 sayılı Kanunun iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmünde, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır. Eldeki davada, davaya konu iş kazasında davalı işverenin % 70 kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında uyuşmazlığa konu gelir, geçici iş göremezlik ödemeleri ve tedavi giderlerinin % 70 kusur karşılığı üzerinden kabul hükmü kurulması gerekirken, geçici işgöremezlik ödemeleri ve tedavi masrafları yönünden bilirkişi raporunda bir kısım ödeme ve masrafların (1.528,66 TL tedavi gideri, 673,04 TL geçici işgöremezlik ödeneği) hesaba dahil edilmediği görülmekle, eksik yapılan tespite istinaden talepten aza hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasının; 1)Birinci bendinin tamamen silinerek yerine, "Davanın kabulü ile 13.704,90 TL'lik peşin sermaye değerli gelir, 8.221,17 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 13.415,99 TL tedavi masrafı olmak üzere toplam 35.342,06 TL kurum zararının gelir bağlama onay, sarf ve tediye tarihlerinden itibaren yasal faizi ile davadan tahsili ile davacıya ödenmesine" ibarelerinin yazılmasına, 2)İkinci bendinde yer alan "2.334,07 TL" ibaresinin silinerek yerine "2.414,21 TL" ibaresinin yazılmasına, 3)Dördüncü bendinde yer alan "4.100,25 TL" ibaresinin silinerek yerine "4.237,62 TL" ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.