Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/5742 · K. 2019/14254

3. Ceza Dairesi         2019/5742 E.  ,  2019/14254 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1)Sanık ...'ın ve müdafiin kendisi hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2)Sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçları nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mağdur ...'in beyanında sanığın kafasına çanta ile vurarak kendisini darp ettiği, bu esnada gözlüğünün de kırıldığını belirttiği ve bu beyanı destekleyen tanık ...'in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanığın darp eylemi esnasında çanta kullandığını ve mağdurun düşerken gözlüğünün de kırıldığını belirtmesi karşısında, sanığın hareketlerinin bir bütün teşkil ederek tek bir eylemle hem TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri kapsamında silahla kasten yaralama hem de TCK'nin 151/1. maddesi kapsamında mala zarar verme suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sanığın en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.