Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/5772 · K. 2019/7466

17. Ceza Dairesi         2019/5772 E.  ,  2019/7466 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Tüm nitelikli haller açısından kanun koyucunun tercih ettiği yaptırım sistemi nazara alınmaksızın ister bağımsız bir yaptırım öngörülmüş olsun, isterse belli bir oranda artırım yöntemi tercih edilmiş olsun, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasında tüm nitelikli hallerin dikkate alınarak uygulama yapılması gerektiğine dair Ceza Genel Kurulu’nun 16.01.2018 tarihli 2015/1 Esas ve 2018/5 Karar sayılı ilamı karşısında suça sürüklenen çocuğun işlediği birden fazla kişi ile birlikte geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamı dışında kalacağı, bu suç ile birlikte işlenen TCK’nun 142/2-d, 146/1. maddeleri kapsamına giren kullanma hırsızlığı suçunun, uzlaşma kapsamına girmeyen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile birlikte işlendiği için uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağına dair CMK’nun 253/3. maddesinin 2. cümlesi dikkate alınarak yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nun 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddeleri uyarınca 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, cezai sorumluluğu olan ve hakkında her iki suç yönünden mahkumiyet kararı kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan 5395 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrasının "a-b" bentlerinde yazılı tedbire hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 56. maddesi yollaması ile Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-a,b maddeleri gereğince DANIŞMANLIK VE EĞİTİM TEDBİRİ UYGULANMASINA ilişkin hükmün bütünüyle çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.