Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2019/599 · K. 2019/8087

11. Hukuk Dairesi         2019/599 E.  ,  2019/8087 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/09/2017 tarih ve 2016/422 E. - 2017/309 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/11/2018 tarih ve 2018/396 E. - 2018/1147 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirket adına tescilli 2009/25922, 2011/92900 numaralı "ORVİTAL" ibareli markalarının bulunduğunu ve 2015/42698 numaralı "ORVİTAL Ayvacık Eti” ibaresinin tescili için yaptığı başvuruya davalı şirket tarafından "ETİ" asıl unsurlu markalarına dayalı olarak itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığınca itirazın reddedildiğini, bu karara yönelik davalı itirazının ise YİDK tarafından kabul edilerek başvurunun reddine karar verildiğini, taraf markaları arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerliğin bulunmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-9886 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPMK vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Şirket vekili, dava konusu başvuru ile müvekkilinin "ETİ" asıl unsurlu tanınmış markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı markasında "ORVİTAL" ibaresinin markasal olarak ön plana çıktığı ve asli unsur olarak "ORVİTAL" ibaresinin yer aldığı, "ORVİTAL Ayvacık Eti" ibareli başvuru ile davalı şirketin "ETİ" asıl unsurlu markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki koşulların gerçekleşmediği ancak davalı şirket markasının yüksek tanınmışlığı karşısında davacının başvurusu içerisinde yer alan "ETİ" ibaresinin malın cinsini ve türünü belirten 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtiası dışındaki mallar yönünden davalı şirket markasının tanınmışlığından ve onun itibarından yararlanacağı, bu açıdan 29. sınıfta yer alan "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtiası dışındaki mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların somut olayda bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in kararının 29. sınıfta yer alan "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtiası yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı şirket ETİ vekili ve davalı TPMK vekilleri istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuşlardır. Bölge Adliye Mahkemesince, başvuru kapsamındaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, davalı şirket ve davalı TPMK vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili temyiz etmişlerdir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 11/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.