Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/6051 · K. 2021/3961

12. Ceza Dairesi         2019/6051 E.  ,  2021/3961 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 141/1-a maddesi ile “Kanunlarda belirtilen koşullar dışında yakalanan, tutuklanan veya tutukluluğunun devamına karar verilenler” için tazminat isteminin kabul edildiği, tazminat talebinin dayanağı olan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/221 Esas – sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan 16.04.2014 tarihli yakalama emri düzenlendiği, davacının 24.04.2014 tarihinde yakalanak yargılandığı mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 101/2. maddesinde düzenlenen tutuklamaya, tutuklamanın devamına veya bu husustaki bir tahliye isteminin reddine ilişkin kararlarda; “kuvvetli suç şüphesini, tutuklama nedenlerinin varlığını, tutuklama tedbirinin ölçülü olduğunu gösteren deliller somut olgularla gerekçelendirilerek açıkça gösterilir” hükmüne ve 3. maddesinde düzenlenen tutuklama istenildiğinde kendisinin seçeceği veya baro tarafından görevlendirilecek bir müdafiin yardımından faydalanır hükmüne aykırı hareket edilerek davacının savunmasının alınmadan tutuklandığı ve 12.05.2014 tarihli celsede davacının müdafii huzurunda savunması alınarak hukuka aykırılığa son verilerek davacının 24.04.2014-12.05.2014 tarirhleri arasında 17 gün kanuna aykırı olarak tutuklu kaldığı görülmekle; Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Davacının 5.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 479,40 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin, hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna ve sair nedenlere ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.