Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/6567 · K. 2020/2691

12. Ceza Dairesi         2019/6567 E.  ,  2020/2691 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanın düşük ayak rahatsızlığı nedeniyle 18.06.2012 tarihinde Antalya Özel ... Tıp Merkezine giderek muayene olup reçete yazdırdığı, olay tarihinde de enjeksiyon yaptırmak üzere sanığın hemşire olarak görev yaptığı Kepez Yeşilyurt Aile Sağlığı Merkezine gittiği, sanığın katılana yaptığı enjeksiyon sonucunda katılanın sol bacağının ağrıması nedeniyle Akdeniz Üniversitesi Hastahanesine ve Antalya Eğitim ve Araştırma Hastahanesine giderek tedavi olduğu, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 23.05.2013 tarih, 2013/1014 sayılı raporunda, katılanın mevcut arızanın enjeksiyon sonrası ortaya çıktığı ve enjeksiyon nedeniyle geliştiği, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun belirtildiği, 18.02.2015 tarih 2015/416 sayılı raporda ise; duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu sonucuna varıldığı, ön inceleme raporu için 19.11.2012 tarihinde beyin ve sinir cerrahından alınan bilirkişi raporunda; hastanın tekraralayan enjeksiyonlar yaptırması nedeniyle tam olarak hangi enjeksiyon nedeni ile arızanın meydana geldiğinin kesin olarak saptanamayacağı, siyatik siniri ilgilendiren bu durum, tıp literatüründe kalçadan yapılan enjeksiyonlarla ilgili olarak yer aldığı ve durumun bir komplikasyon olarak değerlendirilmesinin uygun olacağının düşünülmesi nedeni ile yaşanan bu süreç ile bir tıbbi uygulama hatasının gerçekleştiğine kesin olarak kanaat getirilemeyeceği; 23.11.2012 tarihli ön inceleme raporunda ise; sanık ...’ın enjeksiyon sırasında belirlenen standartlara uygun olarak hareket ettiği, ancak tüm tedbirlere rağmen, ispatlanamamış olan komplikasyonun geliştiği anlaşıldığından; adli yönden 4483 sayılı Kanun gereği soruşturma izni verilmemesi gerektiği şeklinde karar verildiği; 01-02 Ekim 2015 tarihli Yüksek Sağlık Şurası toplantısı sonucunda ise; yapılan enjeksiyon sonrası hastada meydana gelen sol siyatik sinir nöropatisinin enjeksiyona bağlı bir komplikasyonu olduğundan enjeksiyonu yapan hemşireye kusur atfedilemeyeceğine oy çokluğu ile karar verildiği; Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 23.05.2013 tarih, 2013/1014 sayılı raporunda, katılanın mevcut arızasının enjeksiyon sonrası ortaya çıktığı ve enjeksiyon nedeniyle geliştiği, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunun belirtildiği anlaşılmakla tebliğnamede bu hususta bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün “1.” bendinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.