Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/6621 · K. 2019/15678

17. Ceza Dairesi         2019/6621 E.  ,  2019/15678 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle,başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...’in İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26/04/2011 tarih, 2011/305 Esas ve 2011/434 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası suçundan, sanık ...’in Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/09/2010 tarih, 2010/22 Esas ve 2010/820 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu anlaşılmakla, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Polisin sanıkları daha önceden hırsızlık suçundan tanıdığı ve göz takibine aldığı, bindikleri otobüse binip eylemlerini en başından beri izlediği, sanıkların müştekinin cebinden parayı çalıp, otobüsten inip, hızlıca duraktan uzaklaşmaya çalıştıkları sırada polis tarafından kesintisiz takiple yakalandıklarının anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kalmasından dolayı 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanmasının gerekmesi, 2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; 20 TL’yi çalan sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.