Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/6762 · K. 2020/3347

12. Ceza Dairesi         2019/6762 E.  ,  2020/3347 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle öldürme Hüküm :TCK’nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, bölünmüş yolda seyri sırasında yola gereken dikkati verip kontrollü şekilde seyrini sürdürmesi gerekirken bu hususa riayet etmemiş olup dikkatsiz şekilde seyredip aracının direksiyon hakimiyetini kaybettiği, akabinde sağa yönelerek banket üzerinde bulunan kamyonete, banket üzerindeki yayalara ve park halinde bulunan çekici ve arkasına takılı durumda olan yarı römorkun arkasına çarpması sonucu tam kusurlu olarak bir kişinin ölmesine, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, bir kişinin ise nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine, üç kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi; Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.