Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2019/6843 · K. 2020/3227

10. Hukuk Dairesi         2019/6843 E.  ,  2020/3227 K. "İçtihat Metni" Bölge Adliye Mahkemesi : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi No : 2019/1881-2019/1380 İlk Derece Mahkemesi : Kahta 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi No : 2019/45-2019/314 Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve fer'i müdahil vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, 16.09.2013-24.01.2014 tarihleri arasında stajda geçen sürelerin kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak Kuruma bildirilmesi gerekmesine rağmen bildirilmemesi nedeniyle bu sürelerin kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak Kuruma bildirilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir. Eldeki davada toplanan deliller ve uyuşmazlık konusu olmayan bilgi ve belgelere göre; davacının 16.09.2013-24.01.2014 tarihleri arasında okulda ve yüzyüze eğitim şeklinde staj gördüğü, 10.02.2014-13.06.2014 tarihleri arasında ise işletme sayılan yerde staj yaptığı ve kuruma bildirildiği sabittir. 5510 sayılı Yasanın 11. maddesinde İşyeri, sigortalı sayılanların maddi olan ve olmayan unsurlar ile birlikte işlerini yaptıkları yerlerdir şeklinde tanımlanmıştır. Davaya konu staj süresinin yasada belirtilen unsurları taşıyan bir işletme nezdinde geçmemesi, eğitim-öğretim dönemi içinde okulda gerçekleştiğinin sabit olması karşısında, anılan dönemin kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak geçtiğine yönelik talebin Bölge Adliye Mahkemesi denetiminde reddi yerindedir. Ne var ki ret gerekçesinin hukuki yarar bulunmadığı şartına bağlanması isabetsiz olup, hatalı gerekçenin 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmektedir. SONUÇ: HMK’nın 370. maddesi gereği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararındaki hukuki yarar bulunmadığına yönelik gerekçenin çıkarılmasına, Hükmün B-1 bendindeki “Hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle HMK’nın 114/1-h ve 115/2 maddeleri gereğince davanın usulden reddine” sözcüklerinin silinerek yerine “Davanın reddine” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.