Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2019/708 · K. 2019/6227

4. Hukuk Dairesi         2019/708 E.  ,  2019/6227 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 05/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kasten yaralama ve kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili; müvekkilinin polis memuru olduğunu, ... Devlet Hastanesindeki görevi esnasında davalılardan ...'un direnç göstermesi üzerine ekip çağırmak zorunda kaldığını, bunun akabinde ...'un hakaretlerine maruz kaldığını, davalılardan ...'in ise müessir fiili ile karşılaştığını ve burnuna vurması ile burnunu kanamaya başladığını, o sırada başkaları tarafından tutulan ...'un onların ellerinden kurtulup gözüne yumruk attığını, kendisinin yere düştüğünü ve her iki davalının da tekmelerine maruz kaldığını, bu durumun kendisinde travma yarattığını, kurumunda ve çevresinde küçük düştüğünü belirterek uğranılan manevi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Davalı ... vekili; dava konusu taleplerde zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, dava dilekçesindeki anlatımların abartılı olduğunu ve olayın maddi gerçeklikten uzak biçimde mahkemeye sunulduğunu, müvekkilinin davacı taraf lehine tazminat hakkı doğuracak hiçbir eyleminin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Davalı ..., tazminat hakkını doğuracak hiçbir eylemi olmadığını, taleplerde zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, davacıyı darp etmediğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, fiziki olarak saldırıya uğrayan kişinin, manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun’un 6. maddesinde, bu kanun hükümlerine göre ödenecek nakdi tazminat ile bağlanacak emekli aylığının uğranılan maddi ve manevi zararların karşılığı olduğu belirtilmiştir. Şu halde; ilgili yasa maddesinde, ödenen nakdi tazminatın zarar görenin maddi ve manevi zararına karşılık ödendiği açıklandığına göre davacı polis memuruna davaya konu olay nedeniyle 2330 sayılı Kanun kapsamında bir ödeme yapılmışsa, ödenen bu bedelin içinde manevi tazminat da bulunmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/229 esas ve 2015/22 karar sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan davalılar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 265/1 maddesi gereğince ceza verildiği anlaşılmaktadır. Davacı manevi tazminat talebine dayanak olarak davalıların kendisini kasten yaralamasına da dayandığına göre davaya konu kasten yaralama olayı nedeniyle 2330 sayılı Kanun kapsamında davacıya herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.