Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/7336 · K. 2020/3066

12. Ceza Dairesi         2019/7336 E.  ,  2020/3066 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ...'ın olay tarihinde Van ili Kalecik köyü mevkiinde bulunan ve yetkilisi sanık ..., şantiye şefi sanık ... olan ... İnşaat Şirketinin yürütmekte olduğu TOKİ konut yapımı şantiyesinde çalıştığı sırada, şantiye içerisinde sanık Kerem Acet'in kullandığı kepçenin (eskavatör) çalışmasını engelleyen elektrik kablosunun gerdirmek amacıyla eskavatör kovasına çıktığı, sanık ...'in kovayı kaldırdığı sırada katılanın bindiği kovanın ters dönmesi sonucu yaklaşık 2,5 metre yükseklikten düşerek yerdeki demir vinç ayaklarına kasığını çarparak yaralandığı, alınan adli raporunda hayati tehlike geçirmeyecek biçimde yaralandığının belirtildiği olay sebebi ile 06.12.2014 tarihli iş güvenliği uzmanı üçlü bilirkişiden alınan raporda; olayın meydana geldiği inşaatın yapımı ... Mühendislik Sanayi Ticaret Ltd. Şti tarafından üstlenildiği, sahibinin de ... olduğu, inşaat işyerinde yapılacak çalışmaların sevk ve idaresi için şantiye şefi ... atandığı, bu nedenle de cezaların şahsiliği prensibi gereğince şirketin sahibi ...’nın olayın meydana gelmesinde şahsi kusurunun bulunmadığı anlaşıldığı, olay nedeni ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanık hakkında beraat hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün C paragrafında yer alan, “Sanık ...'in üzerine atılı suçu gerçekleştirdiğine yönelik, mahkumiyetine yetecek, her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtlar elde edilemediğinden, sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçtan BERAATİNE” cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın, yüklenen suç açısından taksirinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.