Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2019/7756 · K. 2022/6147

8. Ceza Dairesi         2019/7756 E.  ,  2022/6147 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret ... ... Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında ...’e yönelik kasten yaralama ve ...’ya yönelik hakaret suçları ile sanık ... hakkında ...’e yönelik hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanıklar hakkında tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; a- Sanık ...’ın olay günü 15 yaşından büyük olup babasının da bilgisi dahilinde arabasına binen katılan ... ile bir süre konuştuktan sonra diğer katılan ...’nın aracın yanına gelip katılan ...’i babasının çağırdığını söylemesi üzerine araçtan inmek isteyen katılan ...’in omzuna dokunması şeklindeki eyleminin cebir, tehdit veya hile kapsamında kalmadığı gibi suç tarihi itibariyle on altı yaşı içerisinde olan katılan ...’in kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı bakımından rızasına itibar edilebildiği anlaşılmakla; unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, b- Kabule göre de; Mahkemece sanık ...’ın suç tarihi itibariyle on sekiz yaşından küçük katılan ...’in omuzundan tutarak araçtan inmesini engellemek ./.. S/2 suretiyle hürriyetini kısıtladığı kabul edilmesine karşın; sanık hakkında TCK.nın 109/1. maddesi yerine aynı Kanunu’nun 109/2, 109/3-f maddeleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ... ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.