Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2019/7836 · K. 2019/12593

2. Hukuk Dairesi         2019/7836 E.  ,  2019/12593 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Mahkemece bozma öncesi verilen 26.05.2016 tarihli ilk hükümde davacı erkeğin boşanma davasının kabulü ile (TMK m. 166/4), tarafların boşanmalarına, tedbir nafakası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadın yararına aylık 300,00 TL yoksulluk nafakası ile 4.000 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, davalı kadının kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizce kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın az olduğu gerkeçesiyle hüküm bozulmuş ve diğer hususlarda karar kesinleşmiştir. Mahkemece bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen boşanma davası, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talepleri yönünden yeniden hüküm kurulmuştur. O halde mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. 3-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde davalı kadın yararına 4.000 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, davalı kadın tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 03.10.2018 tarihli ilamı ile maddi tazminat az bulunarak, hüküm bu yönden davalı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı kadın lehine 7.000 TL tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davalı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddesi nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK. M. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.12.2019 (Prş.)