Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2019/7849 · K. 2020/74

2. Ceza Dairesi         2019/7849 E.  ,  2020/74 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 24/09/2014 tarihinin de yazılması gerekirken sadece 27/09/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının, sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezaları açısından uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 1-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya kapsamına göre, olay tarihinde ibadete ayrılmış yer niteliğinde olmayan, ancak bina vasfındaki cami tuvaleti ve cami lojmanı ile cami bahçesinde bulunan şadırvandan suça konu eşyaların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, ayrıca müştekinin 25/09/2014 tarihli kolluk ifadesine göre, hırsızlık suçunun 21.30 ile 05.00 saatleri arasında gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.