Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2019/797 · K. 2019/4840

15. Hukuk Dairesi         2019/797 E.  ,  2019/4840 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalılar vekili ve asiller gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebinden ibarettir. Davacı temlik alan, davalılar ise yüklenici ve arsa sahibidir. Uyuşmazlık mimarlık hizmetleri sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davada davalı ...'e ait 2898 ada 2 nolu parselle ilgili mimari proje ve fenni mesuliyet hizmet bedeli alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiş, ıslahla talep arttırılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.01.2016 tarih, 2015/2084 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile bozulmuş ve bozma üzerine verilen karar davacı vekilince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir. Mahkemece yargılama yapıldıktan sonra 11.11.2014 tarih ve 2010/23 Esas, 2014/359 Karar sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar Dairemizin 12.01.2016 tarih, 2015/2084 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile bozulmuş ve bozma üzerine karar düzeltme talebinin reddine karar verilmesinden sonra mahkemece 09.11.2017 tarihli oturumda davacı vekilinin mazeret bildirerek duruşmaya katılmayacağını bildirmiş ve mahkemenin aynı tarihli duruşmada verdiği ara kararı ile "usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilerek tefhimle açık duruşmaya devam olundu" denilerek yeniden aynen "davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek açık duruşmaya devam olundu" şeklinde ara kararı verilerek hükmün tefhimi için duruşmanın ertelendiği ve bir sonraki celse davacının beyanının alınmasından sonra Yargıtay bozma ilamına uyulduktan sonra karşı taraf yararına usulî kazanılmış hak doğduğundan ve ileri sürülen iddiaların usulî kazanılmış hakkın istisnalarından bulunmadığından bahisle bu celsede esasa ilişkin hüküm kurulmuştur. 6100 sayılı HMK'nın “Hukuki Dinlenme Hakkı” başlığını taşıyan 27. maddesinde "(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a)Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b)Açıklama ve ispat hakkını, c)Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir." hükmü bulunmaktadır. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenme hakkı; tarafların usulüne uygun şekilde duruşmalara davet edilmesini zorunlu kılar. Aynı şekilde Yargıtay bozma ilamına karşı tarafların beyanlarının alınarak karar verilmesi de bu kapsamda değerlendirilmelidir. Somut olaya gelince; mazereti kabul edilen davacının Yargıtay bozma ilamına karşı beyanı alınmaksızın bozmaya uyma kararı verilmesi adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte bulunmuştur. Adil yargılanma hakkını ihlal edecek şekilde mazereti kabul edilen davacının bozma ilamına karşı beyanı alınmaksızın bozmaya uyma kararı verilmesi ve devamında davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.