Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2019/8006 · K. 2020/1371

2. Hukuk Dairesi         2019/8006 E.  ,  2020/1371 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının, ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye verilmesine, çocuklar lehine tedbir/iştirak nafakası ile kadın lehine tedbir/yoksulluk nafakasına karar verilmiştir. Hükme karşı davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve davalı erkek istinaf dilekçesi verirken adli yardım talebinde bulunmuştur. İlgili bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı erkek tarafından itiraz edilmiş, Gaziantep 3. Hukuk Dairesinin 19/03/2019 tarihli değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir. Harç ve giderlerin tamamlanması için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesi üzerine davalı erkek tarafın eksikliğin giderilmesi ile istinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir. Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalı erkeğin çalıştığı ve gelirinin olduğu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Hükmü temyiz eden davalıdan 218.50 TL temyiz başvuru harcı ve 54.40 TL temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2020 (Prş.)