Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2019/807 · K. 2021/4168

14. Hukuk Dairesi         2019/807 E.  ,  2021/4168 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/04/2014 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 20/02/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 21/01/2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KARAR Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi talebinde bulunmuştur. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... istinaf talebinde bulunmuştur. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 12/12/2018 tarihinde davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-b maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir. Davalı ...'ın temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 21/01/2019 tarihli ek kararı ile davalı ...'ın 21/01/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Davalı ...'ın temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir. Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 12/12/2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararına yönelik istinaf itirazlarının reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararı HMK 362/1-b maddesi gereğince temyiz edilemeyen kararlardandır. Bu sebeple davalı ...'ın temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 21/01/2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 44,40TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.