Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2019/8269 · K. 2019/10774

2. Ceza Dairesi         2019/8269 E.  ,  2019/10774 K. "İçtihat Metni" Hırsızlık suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 35, 290/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2010 tarihli ve 2009/593 esas, 2010/588 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/03/2019 gün ve 94660652-105-48-3886-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2019 gün ve 201934577 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre, sanık hakkında... İcra Müdürlüğünün 11/10/2008 tarih ve 2008/1135 talimat sayılı haciz tutanağı ile müşteki ...'ye yediemin olarak teslim edilen balık havuzundaki levrek cinsi balıkların bir kısmını müştekinin rızası dışında 07/08/2009 tarihinde alıp götürdüğünden bahisle yapılan yargılama sonucunda, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/593 esas sayılı dosyasında sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de; sanığın 04/08/2009 tarihinde balık havuzunda bulunan balıklardan bir kısmını alıp götürdüğünden bahisle hakkında 16/09/2009 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı ve Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/11/2017 tarihli ve 2016/296 esas, 2017/231 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine dair karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04/06/2018 tarihli ve 2018/870 esas, 2018/7304 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; her iki dosyanın suç tarihlerinin çok yakın olduğu, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette bulunduğu ve aynı müştekiye karşı gerçekleştiği, dolayısıyla bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.04.2013 tarihli ve 2013/13197 Esas - 2013/11965 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine karar verilen Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2010 tarihli ve 2009/593 Esas - 2010/588 Karar sayılı kararında, sanığın 07.08.2009 tarihindeki eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilirken, 04.08.2009’da da aynı mağdura karşı gerçekleştirdiği benzer eylemi nedeniyle zincirleme suç hükümleri değerlendirilmemiş ise de; sanığın 04.08.2009’da gerçekleştirdiği eylem nedeniyle aynı mahkemenin 18.11.2014 tarihli ve 2014/303 Esas - 2014/507 Karar sayılı dava dosyasında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 290/2, 35/2, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince verilen 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın temyizi üzerine Dairemizin 16.06.2016 tarihli ve 2016/5775 Esas - 2016/11403 Karar sayılı ilamı ile “Uyap üzerinde yapılan araştırmada, temyiz isteminin reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/593E. -2010/588 K. sayılı kararındaki suç tarihinin 07/08/2009 olup, eylemin aynı mağdura yönelik aynı yerde gerçekleştiği sanığın bu dosyadan aldığı ceza miktarı ile eldeki dosyadan alacağı ceza miktarının toplamının zincirleme suç hükümlerine göre alacağı cezadan fazla olduğu, her iki suç tarihi arasındaki süre dikkate alındığında sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekebileceği nazara alınarak TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşulları tartışılarak ve değerlendirilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması ve kesinleşen dosyadaki ceza miktarı mahsup edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,” şeklindeki gerekçeyle bozulduğu ve bu bozma üzerine yapılan yargılama sonucu sanık hakkında Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2016/296 Esas - 2017/231 Karar sayılı dava dosyasında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 290/2, 35/2, 43/1 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince verilen 2.300,00 TL adli para cezasından Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/593E - 2010/588 K. sayılı kararındaki ceza miktarı olan 1.860,00 TL’nin mahsup edilmesi sonucu sanığın 440,00 TL ile cezalandırılmasına dair kararın temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2018 tarihli ve 2018/870 Esas - 2018/7304 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün onandığı; böylelikle sanık hakkında kanun yararına bozma isteminde talep edilen zincirleme suç hükümleri uygulanarak kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği hususundaki istemin yerine getirildiği, kaldı ki temyiz incelemesinden geçen dosya bakımından kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği, ancak olağanüstü yasa yolu olan itiraz yasa yoluna başvurulabileceği ve bu hususun da mahallinde değerlendirilebileceği hususları nazara alındığında yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.