Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2019/8715 · K. 2020/4227

15. Ceza Dairesi         2019/8715 E.  ,  2020/4227 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : TCK 158/1-f-son, 52, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Katılan ...'ın 05/09/2011 tarihinde www.sahibinden.com adlı internet sitesinden sanığın verdiği cep telefonu ilanı gördüğü ve irtibat telefonu olan ...numaralı cep telefonunu aradığı, kendisini ... olarak tanıtan sanık ... ... ile alışveriş konusunda anlaştığı, Garanti bankasına ait ... nolu hesaba 250 TL havale yaptığı, ancak telefonun kendisine gönderilmediği, sanığı defalarca aramasına rağmen irtibat kuramadığı, sanığın bu şekilde katılanı dolandırdığı anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle suçtan elde edilen menfaatin 250 TL olduğu ve alt sınırdan uygulama yapılarak 25 gün üzerinden adli para cezası uygulanmaya başlanması gerektiği gözardı edilerek adli para cezası uygulamasında 120 gün olarak belirlenerek sanığa fazla ceza tayini, 2-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi, 3-Suç tarihi itibarı ile tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında hangi hüküm esas alındığı dahi belirtilmeden TCK 'nın 58/6 maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının “adli para cezasına dair ‘’120gün ve günlüğü 20 TL'den 2400 TL adli para cezası’’, ibaresinin, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin ‘’taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan miktarın tümden tahsili ile ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına‘’ ibaresinin, ve sanık hakkında tekerrüre dair TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılarak, adli para cezasına ilişkin ‘’25 gün ve günlüğü 20 TL'den 500 TL adli para cezası’’, ile adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin ‘’ taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geriye kalan miktarın tümden tahsili ile ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin sanığa ihtarına‘’ ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.