Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/8864 · K. 2019/10704

17. Ceza Dairesi         2019/8864 E.  ,  2019/10704 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ...’a yönelik mala zarar verme eylemlerinden kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 500,00 TL ve 1.000,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’e yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, C-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdurlar ..., ..., ...’a yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükümler ile mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Mağdurlar ..., ..., ...’un hırsızlık suçuna ilişkin zararlarının soruşturma aşamasında giderildiği anlaşıldığından; TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca yapılacak indirim oranının 1/2’den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda; suçu işledikleri tarihte 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti için alınan raporda iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik değerlendirme yapılmaması, 3-Suça sürüklenen çocuklara TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, 4-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen ücret ile fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti için adli tıptan alınan rapor ücretinin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderlerin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.