Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/890 · K. 2019/4955

17. Ceza Dairesi         2019/890 E.  ,  2019/4955 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ve müşteki ...'e yönelik gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik gerçekleştirmiş olduğu mala zarar verme suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. I-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile müşteki ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, Yargıtay tarafından incelenmesini gerektiren temyiz yolu bulunmadığından, yasal süre içerisinde yapılan itiraz için gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II-Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olaylarda ise; a)Sanığın müşteki ...'a yönelik gerçekleştirmiş olduğu 92,00 TL tutarındaki parayı çalma eylemi hakkında; b)Müşteki ...'e yönelik gerçekleştirdiği müştekinin cadde üzerine park ettiği halk otobüsünün içerisinden yaklaşık 75 adet boş akıllı elektronik kartları çalma şeklindeki eylem hakkında; boş akıllı otobüs kartlarının suç tarihi olan 03/02/2015 tarihindeki edinme tutarının araştırılıp tespit edildikten sonra toplam tutar nazara alınarak sonucuna göre; Sanığın işlediği hırsızlık suçlarına konu para ve eşyaların değeri göz önüne alınarak TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması, 2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.