Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2019/9012 · K. 2020/683

17. Ceza Dairesi         2019/9012 E.  ,  2020/683 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 06.04’te doğduğunun, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.04’ten sonraki zaman diliminin gündüz vakti olduğu,suçların gerçekleştiği zamana ilişkin dosya kapsamındaki tek delilin müşteki beyanı olduğu ve müştekinin ifadesine göre suçların saat 05.00’ten sonra işlendiği göz önüne alındığında,müştekiye yönelik eylemlerin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK'nun 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması, 2-Mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sırasında "Suçun işleniş biçimi, suç konusunun değeri, sanıkların kastı" şeklinde gerekçe gösterildiği halde, gerekçe gösterilmeden mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde teşdiden,konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde ise asgari hadden hüküm kurulması, 3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.