Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2019/912 · K. 2019/11159

2. Ceza Dairesi         2019/912 E.  ,  2019/11159 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılanın ikametinden 07/07/2014 günü 80 TL ile havalı tabancanın çalınmasından sonra, hırsızlık eyleminin hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilen ve sanığın oğlu olan suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğine dair alınan bilgi üzerine sanığın ikametinde 22/01/2015 tarihinde yapılan aramada katılanın ikametinden havalı tabancanın bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında, hırsızlık olayının olduğu tarihte cezaevinde olduğunu, suça konu tabancayı kışlık odun hazırlarken dikenli çalıların arasında bulduğunu, polise gitmenin aklına gelmediğini, dursun diye eve koyduğunu belirtmesi, ...'in de tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetini gerektirir delil bulunmamakla birlikte, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun sübut bulduğu anlaşılmakla, oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden; yaşı büyükler bakımından atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu uzlaşmaya tabi olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 E ve 2013/18 K sayılı kararı ile 2012/13-1444 E ve 2013/305 K sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma sebebi yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile hırsızlık, suçundan açılan davada, suç vasfının değişmesi nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, tek eylem bölünerek hırsızlık, suçundan beraat, suç eşyasının alınması ve kabul edilmesi suçundan ise, mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle iki ayrı karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.