Yargıtay 16. Ceza Dairesi · E. 2019/9286 · K. 2020/4985

16. Ceza Dairesi         2019/9286 E.  ,  2020/4985 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2018 tarih ve 2016/15 - 2018/150 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2018 tarih, 2016/15 esas ve 2018/150 karar sayılı beraat ve mahkumiyet hükümlerinin CMK 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE, 1-Katılan ... vekilinin yapmış olduğu temyiz istemleri bakımından; -İlk Derece Mahkemesince, sanığın Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne karşı suçtan beraatine dair verilen hükmü istinaf etmeyen Türkiye Büyük Millet Meclisi vekilinin, aynı hükmün doğrudan esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık müdafiinin ve T.C. Cumhurbaşkanlığı vekilinin temyiz istemleri yönünden; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin ve T.C. Cumhurbaşkanlığı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.