Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2019/931 · K. 2020/4121

6. Ceza Dairesi         2019/931 E.  ,  2020/4121 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağmaya teşebbüs, Kasten yaralama, Nitelikli kasten yaralama HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-) Sanık hakkında, katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlara karşı, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin vaki taleplerinin reddine, dosyanın incelenmeden mahalline İADESİNE, II-) Sanık hakkında katılan ...’a karşı yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraat; katılan ...’a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Oluş ve dosya içeriğine göre; katılanların içlerinde bulunduğu araçlar (düğün konvoyu) trafikte seyir halinde iken, kullanımdaki araçla yanaşıp eliyle bahşiş isteyen ve bir süre “makaslama” tabir edilen şekilde araçların etrafında tehlikeli manevralar yaparak talebinde ısrarcı olan, ışıklı kavşakta zorunlu duruş yapmaları üzerine kendisini ikaz etmek isteyen katılana elindeki bıçağı tevcih edip para isteyen sanığın eyleminin, silahla yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, 2- Katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçunda; ilk haksız hareketin sanık ... tarafından kaynaklandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle noksan ceza tayini, 3- Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişikliğin, karar yerinde değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılanlar ..., ... vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile tebliğnameki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.