Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2019/9409 · K. 2019/17194

3. Ceza Dairesi         2019/9409 E.  ,  2019/17194 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde; sanığın kazanılmış hakkı gerekçe gösterilerek neticeten 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 3.000 TL adli para cezasına doğrudan hükmedilmediği ve sanık hakkındaki asıl mahkumiyetin 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a,e, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 3.740 TL adli para cezası olduğu ve bu hükmün kesin nitelikte olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu hüküm yönünden temyiz isteminin reddine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir. 1) Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Bozma sonrası, hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü; a) 6217 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik CMK’nin 272/3-a maddesi gereğince kesin olduğu, b) 6723 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinde yapılan değişiklik gereğince, İstinaf Mahkemelerinin yürürlüğe girdiği 20.07.2016 tarihinden önce Yargıtay tarafından bozulan kararlarda, bu kararlar kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ila 326 maddelerinin halen yürürlükte olması dikkate alınarak, verilen adli para cezasının CMUK’un 305/1. maddesi gereğince de kesin olduğu belirlendiğinden, Sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2) Sanık hakkında müşteki ..., mağdurlar ... ve ...'e yönelik tehdit, mağdurlar ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Sanığın mağdur ...'yi kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen cezasından (1/12) oranında artırım yapılırken, uygulanan kanun maddesi hükümde "TCK'nin 87/3. maddesi" olarak gösterilmemiş ise de; bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edildiğinden ve mahkemenin sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararı yasal ve yerinde olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. Sanığın bozma öncesi mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-a, e, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkın netice cezaya ilişkin olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası TCK'nin 86/2, 86/3-a, e, 62. maddeleri uyarınca "3.740 TL" adli para cezasına hükmedildiği halde, bozma öncesinden daha ağır cezaya hükmedilmediğinden sanığın neticeten 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı uygulama ile sanığın kazanılmış hakkı gerekçe gösterilerek 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve ardından TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın bozma öncesi mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkın netice cezaya ilişkin olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62. maddeleri uyarınca "1 yıl 8 ay 9 gün" hapis cezasına hükmedildiği halde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararında “sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağı" belirtilmesine göre doğru uygulama yapılsa idi, hükmedilen sonuç "1 yıl 8 ay 9 gün" hapis cezasının kısa süreli olmayıp adli para cezasına çevrilmesi mümkün olmadığı da gözetilerek sanığın neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı uygulama ile sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve ardından TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.