Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/9418 · K. 2019/10559
12. Ceza Dairesi 2019/9418 E. , 2019/10559 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.06.2012 tarihli ve 2012/1-816 esas, 2012/254 sayılı kararında belirtildiği üzere, Ceza Genel Kurulunun bozma kararı ile direnme hükmü tümüyle ortadan kalkmış olup bozmaya uyularak verilen kararlar da yeni bir karar olup, mahkemece Ceza Genel Kurul Kararından sonra sanık hakkında kurulan beraat hükmünün hukuken direnme niteliğinde olmayıp yeni karar niteliğinde olduğu anlaşılmakla, Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddin, ancak; Katılanın oğlu olan 2001 doğumlu ...'ın 27.08.2005 günü saat 15:00 sıralarında Kahta İlçesi Cumhuriyet Mahallesi 1. sokak ile 9. sokağın kesiştiği yerde bulunan elektrik dağıtım panosunun yanında oynadığı bir sırada, bilyesinin panonun altına kaçması üzerine, 2001 yılında yapılarak teslim edildiği, 185 cm boyunda ve 120 cm genişliğinde olduğu anlaşılan panonun üzerine oturtulduğu beton zeminde doğa olayları neticesinde oluşan boşluktan elini sokması sonucu, pano içerisinde bulunan açık kabloya temas ederek akıma kapılıp, yaralandığı, elektrik çarpması ve bağlı komplikasyonlar nedeni ile de 25.10.2005 tarihinde öldüğü olayın yargılaması sonunda Tedaş Kahta İşletme Şefi sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 67. maddesinde de bildirildiği üzere, olayın meydana geldiği enerji nakil hattına bağlı dağıtım panosunu periyodik olarak kontrol ettirmek, gerekli bakım ve onarımını yaptırmak, yöneticisi olduğu şefliğin imkanları yetmediğinde gerekli bakım ve onarımın yapılmasını Adıyaman Tedaş İşletme ve Bakım Müdürlüğünden istemek hususlarında görevli ve yetkili olduğu anlaşılan sanığın kusuru bulunduğunun, söz konusu panonun üzerine oturduğu beton zemindeki açıklığın olmadığı halde ölenin elini pano içine sokamayacağından hareketle kusurunun olduğunun gözetilmeyerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.