Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2019/979 · K. 2019/2042

8. Hukuk Dairesi         2019/979 E.  ,  2019/2042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İstihkak Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R Davacı üçüncü kişi, 20.03.2015 tarihli haciz esnasında mülkiyeti kendisine ait malların haczedildiğini, haciz adresi ile borçlu eşinin ilgisi olmadığını öne sürerek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı alacaklı vekili, istihkak iddiasının alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla, muvazaalı olarak öne sürüldüğünü savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı borçlu; mahcuzların kendisine ait olmadığını beyan etmiştir. Mahkemece, üçüncü kişi ile borçlunun karı-koca oldukları, faaliyet alanlarının aynı olduğu, haciz esnasında borçlunun hazır olduğu, haciz yapılan işyerinin telefon aboneliğinin borçlu adına olduğu, işyeri kasa anahtarını borçlunun üzerinde taşıdığı, bu durumda mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, üçüncü kişinin mahcuzların kendisine ait olduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı üçüncü kişi temyiz etmiştir. Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. 1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Davacı üçüncü kişinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre, karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda, takibe konu alacak miktarı 15.438,87 TL olup, toplam alacak miktarı hacizli malların değerinden az olduğundan vekalet ücretinin bu miktar üzerinden hesap edilmesi gerekirken Mahkemece davalı alacaklı lehine fazla nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle vekalet ücretine ilişkin üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4 numaralı maddesindeki "4.200,00 TL" ibaresinin çıkartılarak, yerine "1.852,66 TL" ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA ,taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.