Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2019/9812 · K. 2021/1883

12. Ceza Dairesi         2019/9812 E.  ,  2021/1883 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gündüz vakti, eğimli, virajlı, asfalt kaplama sokakta seyrederken, kontrolsüz üç yönlü kavşağa geldiğinde, sola dönüş yaparken, aracının sağ ön tamponuyla, dönüş yapacağı yolda düz devam etmekte olan katılan ... idaresindeki motosikletin sağ yan ve ön kısımlarına çarpmasıyla, sanığın geçiş önceliğine uymayarak, tam kusuruyla, bir kişinin yaşamı tehlikeye girecek, bir kişinin ise yaşamı tehlikeye girecek ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 6.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; (I)Katılanlar vekilinin sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Katılanlar vekiline 26/02/2016 tarihinde tefhimle okunan hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 15/04/2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, (II) Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak; 1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesinin gösterilmemesi, 2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, 3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına yer verilmeyerek TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 545 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 10.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve 4. fıkrasında ''Tahsiline'' ibaresinden sonra, taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.